-“ তুমি ৰাধা নহয়নে “ মই পিছফালৰ পৰাই মাত দিলো৷ তেওঁ সামান্য অপ্ৰস্তত হ’ল৷ ঘূৰি চালে, যেন চিনা নিচিনাৰ দোমোজাত, “ মই কমল ৷“ ( Assamese Storyboard )
-“ হাৰে তুমি, ও মাই গড, কৰ পৰা ওলালাহে, কিমান বছৰৰ মুৰত৷“
-“ গুৱাহাটীতে আছো, কেনে আছা তুমি, কত থাকা এতিয়া, ইয়াতে নে৷ “
-“ গুৱাহাটীতে, হোৱাটছ এপ নং দিয়াচোন জলদি, মোৰ দেৰি হৈছে বহুত, ফেচবুকতো পাবা৷ ও শুনা, , এতিয়া কিন্তু দত্তহে দে৷ লগ পাম পিছত, ফোনকৰিম তোমাক৷ চৰি কমল, বাই৷ “ ষ্টাফ গাড়ী এখনত উঠি ৰাধা পানবজাৰৰ ফালে গুছি গ’ল, তেওহে মোৰ নম্বৰ ল’লে, মোৰ লোৱা নহ’ল, ৰাধাই নিশ্চয় ফোন কৰিব!
ৰাধা শৰ্মা, কলেজৰ অন্তৰংগ বান্ধৱী , আমি পাচঁজনৰ এটা গ্ৰুপ আছিল, লগত আছিল নয়ন, প্ৰাণ আৰু ৰেখা৷ সাহিত্য, তৰ্ক কুইজ আদিত আমাৰ গ্ৰুপটোৰ নাম আছিল৷ ৰাধা পঢ়াতো চোকা আছিল৷ এবাৰ কলেজত তেওঁ এটা অদ্ভুত কাণ্ড কৰিছিল৷ দুজন অধ্যাপকে কলেজত উপস্থিত থাকিও নিয়মীয়াকৈ ক্লাছ কৰা নাছিল৷ ৰাধাই অধ্যক্ষৰ কোঠাৰ বাহিৰত প্লেকাৰ্ড লিখি অনশনত বহিছিল৷ তেতিয়াৰ পৰা ৰাধা কলেজৰ হিৰো৷ প্ৰকৃতাৰ্থত ভাল বন্ধু আছিলোঁ আমি৷ কলেজ শেষ হোৱাৰ পাছত মই গাঁৱলৈ গুছি গৈছিলোঁ আৰু এদিন ৰাধাও বিয়া হৈ গৈছিল৷ তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁৰ লগত যোগাযোগ নাছিল৷ তেতিয়াৰ দিনত আজিৰ দৰে হাতে হাতে মবাইল ফোন নাছিল৷ গতিকে কলেজৰ পিছত কোনে ক’ত কি কৰিছে, সেইবোৰ খবৰ সঘনাই পোৱা নগৈছিল ৷ পিছত কামৰ তাগিদাত আকৌ গুৱাহাটীলৈ আহিলোঁ ৷ নয়নে এদিন কৈছিল, ৰাধা গুৱাহাটীত থকাৰ কথা ৷ কিন্তু লগ পোৱা নাছিলোঁ৷
সিদিনা সন্ধিয়াই ৰাধাৰ ফোন আহিল -“ কমল, কিমান বছৰৰ পাছত পালো তোমাক৷ ৷ বহুত ভাল লাগিছে জানা৷ কিমান মধুৰ স্মৃতিয়ে আজি আমনি কৰিছে৷ কেনে আছা তুমি৷ আৰু ইহতবোৰৰ খবৰ? ““( Assamese Storyboard )
-“ মোৰ ভালেই৷ মোৰো বহুত ভাল লাগিছে, কত আছা ইয়াত৷ আৰু পৰিয়াল? “ খন্তেক মৌন হৈ থাকি ৰাধাই কলে -“ একেদিনাই ইমান বোৰ জানিব নালাগে দিয়া৷ বহুত কথা, তুমি আহিবাছোন, ওচৰতে থাকা৷ ““
তাৰ পিছত প্ৰায় প্ৰতিদিনে আমাৰ যোগাযোগ হৈ আছিল৷ কিন্তু ৰাধাই কিছুমান কথা যেন কব নোখোজে৷ হয়তো কান্দে নিৰবে৷ পৰিয়ালৰ কথা উলিয়াব খুজিলেই বেলেগ কথা পাতে৷যোৰ কৰি একো সুধিবও নোৱাৰি ৷ কিবা যেন ৰহস্য আছে৷ এদিন সন্ধিয়া ৰাধাৰ ঘৰ বিচাৰি উলিয়ালো ৷ মোক দেখিয়েই বৰ ফুৰ্তি পালে তাই, ৰাধাৰ পাচ বছৰীয়া ছোৱালী এজনী৷ পৰিৰ দৰে মৰমলগা ৷ বহুত কথা পাতিলো আমি, কিন্তু কিছুমান কথা অস্পষ্ট৷ অতীতৰ দিনবোৰ ৰোমন্থন কৰিহে ভাল পাইছে ৷ বৰ্তমানৰ পৰা যেন পলাব খোজে ৰাধাই ৷ আমাৰ গ্ৰুপটোৰ কথা ওলাল৷ বৰ উদাশ ভাবে ৰাধাই কলে “ সেই দিনবোৰেই ভাল আছিল৷ নহয়নে কমল, হাঁহি ধেমালি কৰিছিলো, পঢ়া শুনাও কৰিছিলো৷তুমি মোৰ বিষয়ে বিশেষ নাজানা৷ কিমান বছৰ এনেদৰে গল নহয়নে৷ “-- এনেতে ৰাধাৰ ছোৱালী জনীয়ে ভিতৰৰ ৰুমৰ পৰা এখন ডাঙৰ ফটো লৈ আহি মোৰ ওচৰত বহিল আৰু কলে
“ আংকল এয়া হেনো মোৰ দেউতা৷ সৌ আকাশত থাকে৷ আমাৰ ঘৰলৈ নাহে৷ তুমি চিনি পোৱা নেকি৷ মায়ে কৈছে আমাক বেয়া পাই গুছি গৈছে, বেছিকৈ দেউতাৰ কথা কৈ থাকিলে মায়ে খং কৰে৷ তুমি দেউতাক আনি দিব পাৰিবা নেকি আংকল, প্লিজ আংকল দেউতাক আনি দিয়া৷ “ ছোৱালী জনীয়ে মোৰ হাতখনত ধৰি জোকাৰি আছে৷ মই ৰাধাৰ ফালে চালো, তাই হুকহুকাই কান্দি কান্দি কলে -“ তাইক কেনেকৈ বুজাও কমল, যে তাইৰ জন্ম হোৱাৰ আগতেই ......“৷“ এটা হুমুনিয়াহ ওলাই আহিল মোৰ৷
## কমলেন্দ্ৰ শৰ্মা #
এনেধৰনৰ আৰু গল্প/উপন্যাস পঢ়ক এই লিংকত - www.গল্প/উপন্যাস.com
( Assamese Storyboard )
আমাৰ ফেচবুক গ্ৰুপটো আপুনি পোনপটিয়াকৈ গল্প প্ৰকাশ কৰিব পাৰে।
আমাৰ গ্ৰুপৰ লিংক - SMJ24.facbookgroup
No comments:
Post a Comment